Met de nieuwe plaat ‘Six Minutes South’ krijgt het Tilburgse Woost veel positieve recensies. Deze plaat bestaat uit tien puntige songs die de balans tussen toegankelijkheid en experimenteerdrift prachtig in stand houden. Wat meteen opvalt is dat Woost niet in klassieke bandformatie staat, maar met vier man naast elkaar vooraan het podium. Het geluid lijdt er niet onder, want die is dik in orde. Alle nuances die de muziek van Woost doet afwijken van conventionele radiorock zijn haarscherp vastgelegd.

Naarmate de set vordert wordt de band steeds eigenwijzer. Van nieuwe songs als ‘Six Minutes South’ en het funky ‘Trivia’ gaat de band moeiteloos verder met ouder materiaal, zoals bijvoorbeeld de titeltrack van het album ‘Teleskopia’. Ook wordt er een geslaagde cover van Pink Floyds ‘Wish You Were Here’ uit de mouw geschud. Dat de band bestaande nummers op eigenzinnige wijze in een nieuw jasje kunnen stoppen bewezen ze al tijdens de Nirvana-tribute in Plein 79. Zanger/gitarist Koen-Willem Toering zegt dat het een eer is voor Kashmir te mogen openen. Woost laat vanavond zien dat het zich op gelijke voet kan meten met hun Deense helden.

Ter promotie van hun nieuwe album ‘Trespassers’ trekken de indierockers van Kashmir weer door Europa. Uiteraard wordt Nederland daarbij niet vergeten. De Denen voelen zich thuis als ze ons kikkerlandje bezoeken en dat wordt mede bepaald door de affiniteit met het Nederlandse publiek. Ook al betreft het een optreden op een midweekse avond, het weerhoudt de trouwe schare fans er niet van om naar hun helden te komen kijken.

De band staat al voor de derde keer op W2 poppodium en ook nu weet ze weer probleemloos een volle zaal te trekken. Het viertal oogt relaxed en Scandinavisch koel. Dat beeld verandert niet naar gelang de klok weg tikt. De drummer is sterk op dreef, de bassist vertoont met momenten licht autistische trekjes, de toetsenist stoeit met de nodige effecten en de aimabele zanger/gitarist Kasper Eistrup is de aandoenlijkheid zelve! Kashmir mixt deze avond oud met nieuw materiaal en de band weet daar een prima balans in te vinden. Van de nieuwe plaat worden trekpleisters als ‘Mouthfull of Wasps’ en ‘Intruder’ al vroeg in de strijd geworpen. Songs met een klassieke status als ‘Kalifornia’, ‘The Curse Of Being A Girl’ en het nog altijd waanzinnig mooie ‘Rocket Brothers’ worden niet vergeten.

De act wordt helaas ontsierd door een geluidsman die blijkbaar in de waan is dat hij zich in een stadion bevind. Kashmir klinkt vaker dan gewenst kil, klinisch en vlak en het heeft daar zelf nog de minste schuld aan. De ingeblikte sound sluit zich op in de ruimte en krijgt de gehele avond geen moment de kans om naar lucht te happen. Daardoor kent de performance nergens een echt hoogtepunt, wat betekent dat Kashmir in de W2 zaal geen nieuwe zieltjes wint. Het kwartet blijft overeind door toedoen van het aanwezige talent en de beklijvende songs, want ondanks het doffe geluid boeten die weinig aan kracht in.

Die minpunten voor lief nemend, blijft het vreemd dat een band als Kashmir nog steeds niet tot het grote publiek is doorgedrongen. Aan de muziek kan het niet liggen. Die is melancholiek genoeg en weet feilloos tot het hart door te dringen. Wat het dan precies is waardoor de band belet wordt om een plekje in de voorste muziekbankjes in te nemen, blijft een raadsel. De gig in W2 zal daar zeker geen positieve verandering in gebracht hebben. Met grote dank aan de geluidsman!